Θρήνος και ενοχές στο νεκροταφείο: Η σκηνή που θα λυγίσει και τους πιο ψύχραιμους
Όσοι παρακολουθούμε τη δραματική σειρά του Mega «Μια νύχτα μόνο», γνωρίζαμε ότι οι τύψεις αργά ή γρήγορα θα έπνιγαν τους θύτες. Όμως, αυτό που θα συμβεί στο μνημόσυνο του Λεωνίδα ξεπερνά κάθε προσδοκία. Είναι η στιγμή που η “Θεία Δίκη” χτυπάει την πόρτα του Νταγιάννου, ο οποίος μπροστά στο βάρος των πράξεών του, σωριάζεται στα γόνατα μπροστά στο μνήμα. Μια εικόνα συντριβής που αποδεικνύει ότι κανένα έγκλημα δεν μένει ατιμώρητο μέσα στην ψυχή του ανθρώπου.
Η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμη πιο βαριά από την παρουσία του μικρού Πετράκη. Οι ερωτήσεις του παιδιού είναι μαχαιριές στην καρδιά της Αρετής. Όταν ρωτάει με την αθωότητα της ηλικίας του «Αφού με αγαπούσε, γιατί έφυγε και με άφησε;», το κοινό θα νιώσει τον πόνο της μάνας που προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Μια Νύχτα Μόνο Εξελίξεις: Διαβάστε πρώτοι στο pythia.gr όλα όσα θα δούμε και όλες τις εξελίξεις της σειράς του Mega.
Η σκληρή “πόρτα” στον Πέτρο και η αμείλικτη Αρετή
Το πραγματικό δράμα, όμως, εκτυλίσσεται με την άφιξη του Νταγιάννου. Ο Νταγιάννος, βλέποντας για πρώτη φορά το εγγόνι του, λυγίζει. Η ανάγκη του να τον αγκαλιάσει είναι αυθόρμητη, αλλά η αντίδραση του παιδιού είναι η απόλυτη τιμωρία: τραβιέται μακριά, παγωμένο και ξένο. Η απόρριψη είναι ακαριαία.
«Δεν μπορείς να ζητάς αγάπη τώρα. Τον αρνήθηκες όταν σε είχε ανάγκη. Τώρα είναι αργά για δάκρυα.»
Η Αρετή, σαν λιοντάρι που προστατεύει το μικρό του, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Τα λόγια της προς τον Πέτρο είναι σκληρά, αλλά δίκαια. Του υπενθυμίζει το παρελθόν, κόβοντας κάθε γέφυρα επικοινωνίας. Ο Πέτρος μένει μόνος, πάνω από τον τάφο του γιου του, συνειδητοποιώντας ότι έχασε και τις δύο γενιές που θα μπορούσαν να δώσουν νόημα στη ζωή του.
Επιχειρηματικές ίντριγκες στη σκιά του πένθους
Κι ενώ το δράμα κορυφώνεται, στο παρασκήνιο οι μηχανές δεν σταματούν. Ο Σταύρος πλησιάζει την Αρετή για συνεργασία, προκαλώντας την οργή της Ελένης. Η εμφάνιση μιας ανταγωνίστριας εταιρείας περιπλέκει τα πράγματα, προμηνύοντας πως ο πόλεμος συμφερόντων μόλις ξεκίνησε και θα είναι εξίσου ανελέητος με τα προσωπικά τους πάθη.
