Με μια βαλίτσα στο χέρι και την καρδιά γεμάτη ενοχές, ο Σταύρος εγκαταλείπει άρον άρον τη ζωή του για να βρει ξανά την Ασπασία στη Ρόδο. Η νύχτα πάθους με τη Δέσποινα αποδείχθηκε μια οδυνηρή πλάνη που τον οδηγεί σε μια απρόσμενη ανατροπή των σχεδίων του.

Από το κρεβάτι της παρηγοριάς στην άτακτη φυγή

Ειλικρινά, θα πάθουμε εγκεφαλικό με τις παλινδρομήσεις αυτού του άντρα! Ο πρωταγωνιστής μας, εκεί που έδειχνε συναισθηματικά διαλυμένος, κατέληξε να αναζητά καταφύγιο σε μια ξένη αγκαλιά, μπερδεύοντας την απελπισία με τον έρωτα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η απόφασή του να εκμεταλλευτεί την ευάλωτη κατάσταση της Δέσποινας, η οποία κουβαλά ήδη τον πόνο μιας απώλειας, δείχνει έναν άνθρωπο που λειτουργεί εντελώς εγωκεντρικά. Το αλκοόλ και η σύγχυση δεν αποτελούν δικαιολογία για ένα τέτοιο λάθος, ειδικά όταν ξέρεις ότι η καρδιά σου ανήκει αλλού.

Όταν το πρώτο φως της ημέρας τον βρήκε στο ίδιο δωμάτιο μαζί της, η συνειδητοποίηση έπεσε πάνω του σαν κεραυνός. Η εικόνα της γυναίκας που πραγματικά λατρεύει άρχισε να τον καταδιώκει, μετατρέποντας την ερωτική τους συνάντηση σε μια σκηνή γεμάτη τύψεις. Παρόλο που προσπάθησε να πνιγεί στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις για να ξεχαστεί, η αλήθεια δεν μπορούσε να κρυφτεί για πολύ κάτω από το χαλί.

Η παρέμβαση της Στέλλας και το ταξίδι της επιστροφής

Εδώ βέβαια έρχεται η Στέλλα για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Η μητέρα του, με το αλάνθαστο ένστικτό της, διάβασε αμέσως την ταραχή στο βλέμμα του και δεν δίστασε να τον φέρει αντιμέτωπο με τις πράξεις του. Θεωρώ πως η δική της παρότρυνση ήταν το “χαστούκι” που χρειαζόταν για να ξυπνήσει από τον λήθαργο και να καταλάβει πως η παραμονή του εκεί ήταν απλώς μια παράταση της δυστυχίας του. Η προδοσία απέναντι στα ίδια του τα συναισθήματα δεν τον άφηνε να αναπνεύσει.

Παρά τις διαβεβαιώσεις της άλλης πλευράς ότι δεν υπάρχουν δεσμεύσεις, εκείνος ένιωσε τον “πνιγμό” της μοναξιάς να τον οδηγεί σε μια ηρωική έξοδο. Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, πήρε τη μεγάλη απόφαση να τα παρατήσει όλα και να επιστρέψει στο νησί, ελπίζοντας σε ένα θαύμα.

«Ήταν ένα λάθος»

Με αυτή την πικρή παραδοχή να αντηχεί στο μυαλό του, ο Σταύρος κλείνει οριστικά το κεφάλαιο της “παρηγοριάς” και βάζει πλώρη για τα Δωδεκάνησα. Το μεγάλο ερώτημα που θα μας απασχολήσει στα επόμενα επεισόδια είναι αν η Ασπασία θα του χαρίσει τη λύτρωση ή αν ο δρόμος της μετάνοιας θα αποδειχθεί πολύ πιο δύσβατος από όσο φαντάζεται.