Στα επόμενα επεισόδια της σειράς, η Μαργαρίτα αναλαμβάνει δράση και κάνει προξενιό στην Αναστασία με τον Πότη. Παρά την αρχική προσέγγιση και τα αμοιβαία συναισθήματα, οι δυο τους τελικά δεν καταφέρνουν να γίνουν ζευγάρι.
Το ανατρεπτικό προξενιό της Μαργαρίτας και η αμήχανη προσέγγιση
Εδώ είμαστε πάλι, πιστοί στο ραντεβού μας με τις εξελίξεις, και ομολογώ πως αυτό το νέο με άφησε με μια γλυκόπικρη γεύση. Αν με ρωτούσατε πριν από λίγο καιρό, θα σας έλεγα ότι αυτοί οι δύο ίσως και να ταίριαζαν ως ζευγάρι, αλλά η πραγματικότητα με διέψευσε. Η προσπάθεια της Μαργαρίτας να φέρει κοντά τους δύο ήρωες είναι από εκείνες τις στιγμές που μας θυμίζουν γιατί αγαπάμε τη Μάνη. Υπάρχει μια αύρα παλιάς εποχής σε αυτό το προξενιό, μια προσδοκία που χτίστηκε με βλέμματα και αμήχανες παύσεις πάνω από τους καφέδες. Σύμφωνα με πληροφορίες του pythia.gr, η οικειότητα που αναπτύσσεται ανάμεσά τους θα μας κάνει να πιστέψουμε στο απόλυτο ειδύλλιο, όμως η προσγείωση θα είναι απότομη.
Κοιτώντας πίσω από τις εντυπωσιακές επικεφαλίδες, αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι μια βαθιά σπουδή στους χαρακτήρες της σειράς. Η αντίδραση του Πότη είναι πραγματικά ανατριχιαστική με την έννοια της γλυκύτητας, αλλά και του φόβου για το άγνωστο. Μην γελιέστε: η αντίδραση της Αναστασίας δεν είναι τυχαία, κρύβει μια βαθιά αγωνία για το αν μπορεί να εμπιστευτεί ξανά την καρδιά της μετά από τόσο καιρό. Εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται πραγματικά περίπλοκα και, ειλικρινά, λίγο ανησυχητικά, αφού η χημεία τους μένει μετέωρη, σαν μια υπόσχεση που δεν δόθηκε ποτέ.
Η σεναριακή “πινελιά” που ανατρέπει τα δεδομένα στη Μάνη
Αυτό που με κρατάει σε εγρήγορση σε αυτή την ιστορία δεν είναι το προφανές, αλλά ο τρόπος που η Βάνα Δημητρίου επιλέγει να παίζει με τις προσδοκίες μας. Είναι σοκαριστικό να συνειδητοποιείς πώς μια τόσο “ασήμαντη” λεπτομέρεια, όπως ένας δισταγμός της στιγμής ή μια λάθος κουβέντα, μπορεί να ανατρέψει τα πάντα. Το υποτιθέμενο φλερτ παραμένει μια αφηγηματική πινελιά, ένας χρωματισμός στη ζωή των ηρώων χωρίς να καταλήγει σε δέσμευση, κάτι που προσωπικά με κάνει να αναρωτιέμαι αν τελικά κάποιοι άνθρωποι είναι προορισμένοι να μένουν μόνοι.
«Όλα έδειχναν πως κάτι αρχίζει να χτίζεται ανάμεσά τους, αλλά η μοίρα στη Μάνη έχει άλλα σχέδια για το καφενείο»
Προσωπικά, δεν μπορώ να αγνοήσω την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή για τη φιλία τους. Η αλήθεια που κανείς δεν τολμά να παραδεχτεί φωνάζει μέσα από αυτές τις εξελίξεις: μερικές φορές το “σχεδόν” πονάει περισσότερο από το “ποτέ”, ειδικά όταν πρόκειται για ήρωες που έχουμε αγαπήσει τόσο πολύ όσο ο Πότης και η Αναστασία.
