Ως φανατική τηλεθεάτρια που αναζητά το βάθος και την ουσία στους χαρακτήρες της μυθοπλασίας, οφείλω να υποκλιθώ στο ταλέντο της Μαρίας Ζορμπά. Παρακολουθώντας τη σειρά «Μια νύχτα μόνο», νιώθω συχνά πως η ηρωίδα της, η Μαρίκα, δεν είναι απλώς ένας ρόλος, αλλά η ενσάρκωση της Ελληνίδας μάνας που στέκεται όρθια στα ερείπια για να προστατεύσει την «αγέλη» της. Η σπουδαία ηθοποιός μίλησε στο Tv24 και τα λόγια της ακούμπησαν τις ψυχές μας.

Η «Στυλοβάτης» που Κρατά τις Ισορροπίες

Διαβάζοντας τη συνέντευξή της, ένιωσα να ταυτίζομαι απόλυτα με την ανάλυσή της. Η Μαρίκα είναι ο σιωπηλός ήρωας του σπιτιού. Είναι εκείνη που καταπίνει τον θυμό της, που ζυγίζει τις καταστάσεις και λειτουργεί πυροσβεστικά όταν οι φλόγες των εντάσεων απειλούν να κάψουν την οικογένεια. Όπως πολύ εύστοχα σημειώνει η ηθοποιός, η Μαρίκα είναι αυτή που αναγνωρίζει τα λάθη, συγχωρεί και αντέχει, προσφέροντας μια λυτρωτική κατανόηση στην ανθρώπινη αδυναμία.

Το «Μαύρο Έδαφος» του Πένθους

Αυτό που με συγκλόνισε όμως περισσότερο, και το οποίο γνωρίζουμε καλά όσοι παρακολουθούμε στενά τη σειρά, είναι το τραύμα που κουβαλάει. Η ηθοποιός άγγιξε την πιο ευαίσθητη χορδή του ρόλου: την απώλεια του παιδιού της.

Η Μαρία Ζορμπά περιγράφει αυτό το πένθος ως ένα «μαύρο έδαφος» κάτω από τα πόδια της οικογένειας, ένα σκοτάδι ικανό να τους ρουφήξει όλους. Κι όμως, η Μαρίκα αντιστέκεται. Η στάση της απέναντι στον σύζυγο, τον γιο και τη νύφη της, είναι μια απεγνωσμένη αλλά ηρωική προσπάθεια να μην υπάρξει άλλος πόνος, να μεγαλώσουν τα εγγόνια της με φως και όχι με τη σκιά του θανάτου.

«Είναι φτιαγμένη από πέτρες και λάσπη… βάζοντάς τες μαζί, φτιάχνουν ένα φρούριο. Αυτό το φρούριο είναι η Μαρίκα για τους ανθρώπους που αγαπάει»

Αυτή η μεταφορά που χρησιμοποίησε η ηθοποιός είναι ίσως η πιο ακριβής περιγραφή που έχω διαβάσει φέτος για τηλεοπτικό χαρακτήρα. Η Μαρίκα είναι σκληρή σαν πέτρα για να αντέχει τα χτυπήματα, αλλά και μαλακή σαν λάσπη για να ενώνει και να “χτίζει” σχέσεις. Είναι το καταφύγιο και το οχυρό μιας οικογένειας που δοκιμάζεται σκληρά, και εμείς δεν χορταίνουμε να την βλέπουμε να δίνει τις μάχες της.